* آیا وجود شیاطین و شرارتها در عالم با احسن الخالقین بودن خدا در تناقض نیست؟

اگر به آیه 14 سوره مؤمنون^۱ دقت کنیم، متوجه می شویم آنچه که خدای متعال خود را به خاطر آن «احسن الخالقین» نامیده، روح آدمی است. چرا که در این آیه، مراحل خلقت آدمی به ترتیب بیان می شود ودر آنجا که سخن از خلقت روح آدمی به مبان می آید، «احسن الخالقین» بودن خدا مطرح می شود. ابتدا پست ترین حالت وجودی انسان که نطفه می باشد بیان شده، بعد در مراحل بعدی بسته شدن آن و جنین شدن و بعد فرا گرفتن گوشت و استخوان در اطراف آن حکایت می شود. اما این مراحل غایة حکمت خلقت انسان را جواب نمی دهد؛ بلکه وقتی بعد این مراحل سخن از دمیده شدن روح بر جسم می شود، به دنبالش عبارت « تبارَکَ اللهُ أحسَنُ الخالقین» می آید. شاید این نکته از آن جهت است که روحی که جسم انسان را در بر می گیرد، همان روح خداست که با اراده خدا بر انسان دمیده می شود. چراکه خودش فرمود:« از روح خودم بر او دمیدم»^۲.

حتماً می دانید که در میان موجودات عالم، هم انسان روح دارد و هم ملائکه. گاهی سؤال از این می شود که اگر قرار بر این است که خدای متعال انسان را برای عبادت خلق کرده باشد، ملائکه نیز عبادت خدا را می کنند؛ در این صورت چه نیازی به خلقت انسان است؟ این سؤال را قبل از اینکه آدم خود در جستجوی جوابش برآید،........................