باسمه تعالي

*قرآن در آیه ای می فرماید: هيچ اجباري در دين نيست و در آیه ای هم می فرماید هیچ فرقی میان پیامبران نیست، اما در آیه ای دیگر می فرماید: هر کس آئینی غير از اسلام داشته باشد، از او پذيرفته نمی شود. آیا این آیات باهم متناقض نیستند و نیز آیا فقط پذیرش یک دین، بر خلاف آزادی عقیده نیست؟

طبق آیه 56 سوره ذاریات^۱، خدای متعال انسان را خلق نکرده، مگر برای اینکه او را عبادت کند و مطیع و عبد او باشد. با توجه به اینکه نمی خواهم از موضوع بحث فاصله بگیرم، وارد بحث علت عبادت و اینکه آیا این هدف هدف غائی هست یا نه، نمی شوم. اما آنچه که متناسب با بحث ما از این آیه فهمیده می شود، این است که در این میان، آزادی عقیده چه محلی از اعراب دارد و تفسیر این آیه که می فرماید:« در دین اجباری نیست»^۲، چگونه با عبد بودن در برابر خدای متعال جمع می گردد؟

برای روشن کردن جایگاه آزادی عقیده در این بحث و نوع اختیاری که خدای متعال به آدمی داده، باید گفت: اختیار بر دو نوع است؛..............................